بگذار ساده صدایت کنم!

 

پدر!

با شولای یتیمی ات،

سایه افکندی

بر یتیمیِ عالم، و تنها ماندگیِ حقیقتِ انسان!

...و امروز

و همین امروزها

زیر سایه ی تو،

تو را

تکفیر می کنند...

اما، تو همچون همیشه،

به تبسمی،

دعای شان می کنی...

 

به پدرم، محمد بن عبدالله

 

/ 1 نظر / 4 بازدید
ح.ش سمک عیار

آری!!رد پای بخشیدنش هایش را در تاریخ زیاد خوانده ایم...او خاتم بزرگانی است که در رستاخیز هم اگر گله ای کنند جز این نیست”لیت قومی یعلمون”